Elena Marinucci
Elena Marinucci (1928-yil 18-avgustda tugʻilgan — 2023-yil 31-martda vafot etgan) — italiyalik huquqshunos, oʻqituvchi va siyosatchi. Italiyada ajrimni qonuniylashtirishni qoʻllab-quvvatlash maqsadida siyosatga kirib kelgan. „Pushti kvotalar“ deb ataluvchi tizimni ilgari surgan, bu tizim ayollarning turli sohalarda teng va yetarli darajada ishtirok etishini taʼminlashga qaratilgan. Yevropa parlamenti aʼzosi hamda Italiya senatori boʻlib faoliyat olib borgan.
| Elena Marinucci | |
|---|---|
 | |
| Tavalludi |
1928-yil 18-avgust |
| Vafoti |
31-mart 2023-yil (94 yoshda) Rim |
| Kasbi | huquqshunos va siyosatchi |
Hayoti
Elena Marinucci 1928-yilda Italiyaning L'Aquila shahrida dunyoga kelgan va shu yerda taʼlim olgan. U huquq sohasini oʻrganish maqsadida Rim universitetiga borgan, shundan keyin huquqshunoslik amaliyoti bilan shugʻullangan. 1951-yilda Marinucci siyosatchi va huquqshunos, oʻzining hamkasbi Nello Marianiga turmushga chiqqan va bir necha yil davomida erining advokatlik idorasida ishlagan. 1965-yildan 1987-yilgacha esa L’Aquiladagi savdo-texnika institutida huquq fanidan oʻqituvchi boʻlib faoliyat yuritgan[1].
Italiyada ajrimni qonuniylashtirish taklif qilinganda bu narsa katta bahs-munozaraga sabab boʻlgan. 1970-yilda Loris Fortuna va Antonio Baslini qonunni oʻzgartirishga qaror qilgan. Ularning taklifi siyosiy qoʻllab-quvvatlovga erishgan, biroq bunga Xristian-demokratik partiyasi qarshi chiqqan. U Ayol huquqshunoslar ittifoqiga aʼzo boʻlib, ajrashish toʻgʻrisidagi qonunni qoʻllab-quvvatlovchi namoyishlar davomida siyosiy faollikka kirib kelgan. Marinucci oʻshanda ularning taklifini qoʻllab-quvvatlashda juda faol ishtirok etgan[1]. Italiyada ajrimni qonuniylashtiruvchi va tartibga soluvchi qonun 1970-yil 1-dekabrda qabul qilingan va ushbu qonun „Fortuna–Baslini qonuni“ nomi bilan tanilgan[2].
Rimga koʻchib oʻtgach, feministik muhitga yaqinlashgan. 1973-yilda Dacia Maraini tomonidan tashkil etilgan Teatro della Maddalena guruhiga qoʻshilgan va oʻn yillik oxirlarida „Lega delle donne per il socialismo“ (Sotsializm uchun ayollar ligasi) tashkilotiga asos solgan.
Bosh vazir Bettino Craxi Marinuccining fazilatlarini eʼtirof etgan va u 1980-yillar davomida Marinucci Bettino Craxining partiyasi doirasida ayollar yetakchisiga aylangan[3]. 1984-yilda u bosh vazir idorasi huzuridagi Teng imkoniyatlar boʻyicha milliy qoʻmita prezidenti boʻlib faoliyat olib borgan va ayollar manfaatlarini qoʻllab-quvvatlovchi qonunlarga oʻzgartirishlar ishlab chiqish va ularni koʻrib chiqish uchun taqdim etishga harakat qilgan[4].
1994-yilda Marinucci Partito socialista italiano nomidan Yevropa parlamentiga vakil etib saylangan. U parlament ichidagi Yevropa sotsialistlari partiyasi guruhiga qoʻshilgan. Italiyadagi sotsialistik partiyalar bilan siyosiy yaqinligi oʻzgargan boʻlsa-da, 1999-yilgacha shu guruh aʼzosi boʻlib qolgan[5].
2017-yilda Anna Maria Isastia Marinucci bilan oʻtkazgan biografik suhbatlarini chop etgan[6]. Marinucci 2023-yilda 94 yoshida Rimda vafot etgan[1].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 „Addio Elena Marinucci: se ne va un pezzo della storia politica abruzzese e italiana“ (it-IT). Il Capoluogo (2023-yil 31-mart). Qaraldi: 2023-yil 24-dekabr.
- ↑ REFERENDUM SUL DIVORZIO — SPECIALE 1974 — 2014
- ↑ „Elena Marinucci (donne) - Patrimonio dell'Archivio storico Senato della Repubblica“. patrimonio.archivio.senato.it. Qaraldi: 2023-yil 24-dekabr.
- ↑ Mazur, Amy. State Feminism, Women's Movements, and Job Training: Making Democracies Work in the Global Economy (en). Routledge, 2013-01-11 — 142-bet. ISBN 978-1-136-53351-8.
- ↑ „4th parliamentary term | Elena MARINUCCI | MEPs | European Parliament“ (en). www.europarl.europa.eu (1928-yil 18-avgust). Qaraldi: 2023-yil 24-dekabr.
- ↑ Isastia, Anna Maria. Una rivoluzione positiva: conversazioni con Elena Marinucci (it). Edizioni di storia e letteratura, 2017. ISBN 978-88-9359-084-6.