Интерназионале ёки қисқача Интер (италянча: Интерназионале Милано Фоотбалл Cлуб) — Италия А Сериясида иштирок этувчи италян профессионал футбол клуби. Италиянинг энг машҳур ва совриндор клубларидан бири. Клуб ранглари — қора ва кўк.

 ИТА Интерназионале
Тўлиқ номи Фоотбалл Cлуб Интерназионале Милано
Лақаби Қора-кўклар (италянча: Нераззури), Илонлар (италянча: Бисcионе)
Қисқа номи Интер
Асос солинган 9-март, 1908-йил (118 йил аввал) (1908-03-09)
Стадион Гиусеппе Меазза стадиони (Сан Сиро),
Милан, Италия
Стадион ҳажми 80,018
Президенти  CҲН Стевен Зҳанг
Мураббийи  ИТА Симоне Инзагҳи
Сардори  АРГ Лаутаро Мартинез
Вебсайт Расмий вебсайт
Мусобақаси
Мавсуми 2023/24
Асосий либоси
Иккинчи либоси
Захира либоси

Интер ўз тарихида чемпионат олий дивизионини тарк этмаган Италиядаги ягона клуб. 35 та маҳаллий соврин эгаси: 19 карра Италия чемпиони, 9 карра Италия кубоги ва 7 карра Италия Суперкубоги ғолиби.

Интер 1964 ва 1965-йиллари қаторасига икки марта Европа Чемпионлар Кубоги ғолиби бўлган. 2010-йилда УЭФА Чемпионлар Лигасида ғалаба қозонган. Шунингдек клуб уч марта УЭФА Кубоги, икки марта Қит’алараро Кубок ва бир марта Клублар ўртасидаги Жаҳон Чемпионатида ғолиб бўлган.

Интер бир мавсумда миллий чемпионат, кубок ва Чемпионлар Лигасида ғалаба қозониб „требл“ қайд этган Европадаги 7 клубдан бири, бу борада Италиядаги ягона клуб. Бу натижа 2009/10 мавсумида қайд этилган[1].

Клуб тарихи

1899-йилда „Милан“футбол ва крикет клуби ташкил этилган. 1908-йил март ойида Милан клубда фақат италияликлар бўлиши керак, чет элликлар (ўша пайтда Италия спорт клубларида кўп бўлганлар, чунки улар Италияда кўплаб спорт турларининг пайдо бўлиши ва ривожланишига ҳисса қўшган) уни тарк этишлари керак деган қарорга келди. Клубнинг 44 аъзоси — чет элликлар ва янги ёндашувга рози бўлмаганлар — „Милан“ ни тарк этишди ва 1908-йил 9-март куни кечқурун клубнинг кўп миллатли таркибини таъкидлаб, „Интернаcионал“ деб номланган янги клубни ташкил этишди, худди шу тарзда Испаниянинг „Реал Бетис“ ташкил этилди. Клуб ранглари қора ва кўк рангларни танлади.

1910-йилда" Интер „ биринчи марта скудеттони забт этди. Ўша пайтда биринчи жаҳон уруши тўхтатган клубнинг спорт фаолияти тиклангандан сўнг, 1920-йилда“ Интер „ яна Италия чемпионатида олтин медални қўлга киритди. 1926-йилда“ Интер " футболчи карерасини шу ерда тугатган Арпад Вейсга бошчилик қилди. У клубни 2 мавсум бошқарган, аммо ҳеч қачон катта муваффақиятларга эришмаган. Вейс даврида асосий таркибда Италия ва жаҳон футболининг бўлажак юлдузи 17 ёшли Жузеппе Меазза дебют қилди. 1926/27-йилги мавсумда „Интер“ еттинчи ўринни эгаллаганидан сўнг, Вейс жамоани ватандоши Жозеф Виолага қолдирди. 1928-йилда янги мавсум бошланишидан олдин мамлакатда фашистлар ҳукмронлиги даврида клубга „Миланесе“ клуби футболчилари қўшилди, клуб эса 1946-йилгача ўз фаолиятини давом эттирди ва „Интер“ „Амбросиану“деб қайта номланди. Бу вақтда клубнинг футбол формаси қизил хоч билан оқ рангга эга эди, бу кўйлакларнинг ранглари Милан байроғининг рамзи сифатида яратилган. Клуб номининг ўзгариши жамоа натижаларига таъсир қилмади. Жозеф Виола жамоаси йилни бешинчи ўринда якунлади[2].

1930-йилларнинг иккинчи ярми, биринчисидан фарқли ўлароқ, „Интер“ учун кубокларда янада самарали бўлди. „Неразурри“ икки марта скудетто (1937/38 ва 1939/40) ни қўлга киритди ва бир марта учинчи ўринни эгаллади (1938/39). Бундан ташқари, " Интернаcионал „ ўзининг биринчи Италия Кубогини (1938/39) қўлга киритди. 1940-йилларда“ неразурри „фақат учликдаги совринли ўринлар билан қаноатлантирилди: уч марта“ Интер " иккинчи (1940/41, 1945/46, 1948/49) ва бир марта учинчи (1949/50) ўринни эгаллади. Шу ўн йилликда, иккинчи жаҳон уруши тугаганидан сўнг, клуб ўзининг аввалги номини — „Интернаcионал“ ни олди, у ҳозиргача сақланиб қолган[7]. Урушдан кейинги даврда" неразурри " ўз ўйинини дарҳол ҳис қилмади. Фақат 1950-йилларнинг ўрталарида жамоа скудеттони ютишга муваффақ бўлди. Ва мен буни кетма — кет икки марта қилдим-1953 ва 1954 йилларда. Кейинги ўн йил ичида Эленио Эррера раҳбарлигида клуб 1963/64 ва 1964/65-йилларда кетма-кет иккита Европа чемпионлари Кубогини қўлга киритди, мос равишда „Реал Мадрид“ ва „Бенфика“ни мағлуб этди. 1966-йилда 10-скудеттони забт этгандан сўнг, „нерадзурри“ Турин "Ювентус" дан кейин футболкада юлдуз кийиш ҳуқуқига эга бўлди, яъни 10 та чемпионлик унвони қўлга киритилди. Чемпионлар Кубоги ва Италия Кубогида Интер ярим финалгача етди[3].

Футболчилар

Биринчи жамоа таркиби

4 Фебруарй 2025[4]

Эслатма: Байроқлар ФИФА мувофиқлик қоидаларига кўра белгиланган миллий терма жамоаларни ифодалайди. Ўйинчилар ФИФАга аъзо бўлмаган бир нечта фуқароликка эга бўлишлари мумкин.

Р. Поз. Миллати Футболчи
1 ГК Shveysariya  СУИ Янн Соммер
2 ДФ Niderlandiya НЕД Дензел Думфриэс
6 ДФ Niderlandiya НЕД Стефан де Вриж
7 МФ Polsha ПОЛ Пиотр Зиэлиńски
8 ФW Avstriya АУТ Марко Арнаутовиć
9 ФW Fransiya ФРА Марcус Тҳурам
10 ФW Argentina АРГ Лаутаро Мартíнез (сардор)
11 ФW Argentina АРГ Жоақуíн Cорреа
12 ГК Italiya ИТА Раффаэле Ди Геннаро
13 ГК Ispaniya ЭСП Жосеп Мартíнез
15 ДФ Italiya ИТА Франcесcо Аcерби
16 МФ Italiya ИТА Давиде Фраттеси
Р. Поз. Миллати Футболчи
20 МФ Turkiya ТУР Ҳакан Çалҳаноğлу
21 МФ Albaniya АЛБ Кристжан Асллани
22 МФ Armaniston АРМ Ҳенрикҳ Мкҳитарян
23 МФ Italiya ИТА Ниcолò Барелла (вице-сардор)
28 ДФ Fransiya ФРА Бенжамин Павард
30 ДФ Braziliya БРА Cарлос Аугусто
31 ДФ Germaniya ГЕР Янн Биссеcк
32 ДФ Italiya ИТА Федериcо Димарcо
36 ДФ Italiya ИТА Маттео Дармиан
59 МФ Polsha ПОЛ Ниcола Залеwски (Рома жамоасидан ижара)
95 ДФ Italiya ИТА Алессандро Бастони
99 ФW Eron ИРН Меҳди Тареми

Ҳаволалар

Манбалар

  1. ↑ „Интер Милан“. Қаралди: 2024-йил 26-май.
  2. ↑ „«Миланезе» Милан“. Қаралди: 2024-йил 28-май.
  3. ↑ „Информатива сулл'утилиззо деи cоокиэ дел броwсер“. Қаралди: 2024-йил 28-май.[сайт ишламайди]
  4. ↑ „Интер Прима Сқуадра“. ФC Интерназионале Милано. 2022-йил 30-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 7-сентябр.