Said Abdulmoʻmin
Said Abdulmoʻminxon Toʻra (1852—1894) – mangʻitlar sulolasi vakili, Buxoro amiri Muzaffarning uchinchi oʻgʻli. Buxoro amirligi tarkibidagi bir nechta bekliklarni boshqargan.
| Said Abdulmoʻmin | |
|---|---|
|
Mansab davri 1886 – 1891 | |
| Hukmdor | Said Abdulahadxon |
| Vorisi | Abdalalibiy inoq |
|
Mansab davri 1871 – 1886 | |
| Hukmdor | Amir Muzaffar |
| Vorisi | Ostanaqulbiy |
|
Mansab davri 1869 – 1871 | |
| Hukmdor | Amir Muzaffar |
| Oʻtmishdoshi | Said Nuriddin |
| Vorisi | Sayyid Mir Siddiqxon toʻra |
|
Mansab davri 1860 – 1868 | |
| Hukmdor | Amir Muzaffar |
| Vorisi | Said Nuriddin |
| Shaxsiy maʼlumotlari | |
| Tavalludi |
1852 Buxoro amirligi |
| Vafoti | 1894 |
| Bolalari | Iymatulloh |
| Otasi | Amir Muzaffar |
| Dafn etilgan joyi | Boysun, Buxoro amirligi |
Ukasi amir Said Abdulahadxon taxtga oʻtirgandan soʻng unga qarshi fitna uyushtirgan.
Hayoti
Otasi davrida Chorjoʻy, Qarshi va Hisor beklarini boshqargan. 1886-yil iyul oyida amir Said Abdulahadxon taxtga oʻtirgandan soʻng amirning maxsus farmoni bilan Boysunga koʻchirilib, oilasi bilan amir askarlari nazorati ostida qalʼada istiqomat qiladi. U faqat nomiga bek boʻlgan – aslida amir tomonidan tayinlangan amaldorlar beklikni boshqargan.
1891-yilda Buxoro hukumati vakili Ostonaqulbiy rus siyosiy agenti P. M. Lessarga Said Abdulmoʻminning Afgʻonistonga qochmoqchi boʻlganini, ikkinchi safar esa aqli zaiflashganini bildirgan. Biroq, P. M. Lessarning fikriga koʻra, bu mish-mishlar ukasini yoqtirmagan amir tomonidan Said Abdulmoʻmin bilan kurashish uchun maxsus tarqatilgan (hatto qatl ehtimoli haqida ham soʻz yuritilgan). Amir akasining ruslar yurtiga qochib ketishidan xavotirda boʻlgan.
Nihoyat, 1891-yilda Said Abdulmoʻmin Buxoroga chaqiriladi va Arkka joylashtiriladi. Bu yerda oʻlimigacha uy qamogʻida saqlanadi. Said Abdulmoʻminning farzandlari 1920-yilgacha Arkda yashagan. Oʻgʻli Iymatullohning shaxsiy muhrlari Arkdagi Buxoro oʻlkashunoslik muzeyi fondlarida saqlanadi.
Mirzo Salimbek „Tarixi Salimiy“ asarida Said Abdulmoʻmin haqida shunday yozadi:
Bu shahzodaning farzandlari koʻp edi. Marhum toʻraning xizmatida boʻlgan Muhammadiy jibachining soʻzlariga koʻra, uning jami qirq sakkizta oʻgʻil-qizi boʻlgan ekan. Biroq „rivoyatning toʻgʻriligi uchun roviy mas’uldir“.
Oʻlimi
Said Abdulmo‘min 1894-yilda tabiiy o‘lim bilan vafot etgan. Boysun bekligida dafn etilgan.
Manbalar
- ↑ „Мирза Салимбек. Тарих-и Салими (Источник по истории Бухарского эмирата). Ташкент. Akademiya. 2009“. 2018-yil 14-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2018-yil 13-iyul.
