Алт (италянча: „виола“; олмонча: „Брацче“ ; лотинча: „алтус“; италянча: „алто“ – баланд, юқори овоз) — скрипкасимон созлар гуруҳига мансуб 4 торли камон билан чалинадиган чолғу. Шаклан скрипкага ўхшаша, лекин ундан бир оз каттароқ (одатда 410 мм узунликда). Алт якканавоз ва турли ансамблларда (квартет, квинтет) ҳамда симфоник оркестрда қўлланади[1]. Партитурада алт партияси скрипка ноталаридан пастда жойлашади ва италян тилида „виола“ деб кўрсатилади[2][3].

Алт

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Алт“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (А-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.
  2. ↑ И. А. Акбаров. Музика луғати. Тошкент: Ғафур Ғулом номидаги Адабиёт ва санъат нашриёти, 1987. 
  3. ↑ И. А. Акбаров. Мусиқа луғати. Тошкент: Ўқитувчи нашриёти, 1997 — 384-бет. ИСБН 5-645-02422-2. 

Ҳаволалар