Арманлар (арманча: հայեր, ўзларини ҳай деб аташади) — халқ, Арманистоннинг асосий аҳолиси (3,08 миллион киши, 1992). Шунингдек Россия Федерацияси (532 минг киши), Грузия (437 минг киши), АҚСҲ (700 минг киши), Франсия (270 минг киши), Эрон (200 минг киши), Сурия (170 минг киши), Тоғли Қорабоғ (146 минг киши), Ливан ва Туркия (150 минг кишидан) ва бошқа мамлакатларда ҳам яшайдилар. Умумий сони — 6,55 млн. киши. Арман тилида сўзлашади. Диндорлари — асосан христиан-миафисийлар[1].

Арманлар
հայեր
Умумий аҳоли сони

10-12 миллионгача

Катта аҳолига эга минтақалар
Арманистон 3 145 354
Rossiya bayrogʻi Россия 1 182 388
Fransiya bayrogʻi Франсия 800 000
Eron bayrogʻi Эрон 150 000-560 000
 Америка Қўшма Штатлари 484 840 — 1 500 000
 Грузия 315 000
 Сурия 190 000
 Аргентина 130 000
 Туркия 60 000, 500 000 бўлиши мумкин
 Ливан 140 000
 Украина 100 000
 Полша 1082 — 92 000
 Иордания 70 000
 Бразилия 40 000
 Қозоғистон 20 000 — 25 000
 Ўзбекистон 42 359 <
 Олмония 42 000
 Канада 40 505–100 000
 Греция 35 000
 Туркманистон 30 000
 Исроил 20 000
 Ироқ 20 000
 Уругвай 19 000
 Буюк Британия 18 000
 Венгрия 15 000
 Болгария 10 831 – 30 000
 Филиппин 12 000
 Беларус 10 191
 Белгия 10 191
 Чехия 10 000
 Латвия 2700
Тиллар
Арман тили
Динлар
Масиҳийлик
Қариндош этник гуруҳлар
Юнонлар

Ҳалабдаги арманлар

Ҳалабдаги арманлар

Ҳалаб шаҳарининг христианлари арман қочқинлари келганда кўпайган. (1915-йилги арман геноциди). Биринчи арман қочқинлари келганда (1915-1922) Ҳалаб аҳолиси 1922-йили 156 748-киши бўлди, шулардан: мусулмонлар 97 600-киши (62,26 %), христиан-католиклар — 22 117 (14,11 %), яҳудийлар — 6 580 (4,20 %), европаликлар шу вақтда — 2 652 (1,70 %), Арман қошқинлари — 20 007 (12,76 %) ва бошқалари — 7 792 (4,97 %)[2][3]. Екінші арман босқиндари 1923 жили келді[4].. 1923-1925-йиллари шаҳарга 40 000-арман келди, Ҳалаб аҳолиси 1925-йилининг охирларида 210 000-кишига кўпайди. Уларнинг ичида: арманлар 25 %[5]. 1944-йили Ҳалаб аҳолиси 325 000-киши бўлди, уларнинг-112 110 (34,5 %) христианлар (арманлар — 60 200). Ҳалаб христианларининг ярми 1947-йилгача арманлар бўлди. Айтиш жойизки ундан кейин арман репатриацияси даврида арманларнинг кўпчилиги Совет Арманистонига кўчди (1946-1967).

Арман мусиқаси

Бизга ҳозир қадимги ва ўрта асрлик арман мусиқасининг мазмунини кўз олдимизга келтиришимиз қийин. Бироқ сақланиб қолган ҳужжатлар у даврнинг мусиқаси майин ва ёқимли бўлганлигидан далолат беради.

Миллий асбоблари

Арман миллий асбобларининг тарихи қадимдан сақланиб ҳозиргача этиб келган. Арман халқ асбоблари: Сибизғилар, сурнай, тара ва бошқалари.

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  2. ↑ Алепппо ин Оне Ҳундред Еарс 1850-1950, вол.3 паге 26, 1994 Алеппо. Аутҳорс: Моҳаммад Фуад Айнтаби анд Нажwа Отҳман
  3. ↑ Тҳе Голден Ривер ин тҳе Ҳисторй оф Алеппо, (арабча: نهر الذهب في تاريخ حلب‎‎), вол.1 (1922) паге 256, публишед ин 1991, Алеппо. Аутҳор: Шеикҳ Камел Ал-Гҳаззи
  4. ↑ Тҳе Голден Ривер ин тҳе Ҳисторй оф Алеппо (арабча: نهر الذهب في تاريخ حلب‎‎), вол.3 (1925) пагес 449-450, публишед ин 1991, Алеппо. Аутҳор: Шеикҳ Камел Ал-Гҳаззи
  5. ↑ Ҳованнисиан, Ричард Г.. Тҳе Армениан Пеопле Фром Анcиэнт то Модерн Тимес, Волуме ИИ: Фореигн Доминион то Статеҳоод: Тҳе Фифтеэнтҳ Cентурй то тҳе Тwентиэтҳ Cентурй. Неw Ёрк: Палграве Маcмиллан, 2004 — 425-бет. ИСБН 1-4039-6422-Х.