Hamidjon Homidiy

Ҳамиджон Ҳомидий — (1935-йил, 14-октябр, Косонсой шаҳри, 2024-йил 11-январ) адабиёцҳунос, Филология фанлари доктори (1991), профессор (1992).

Фаолияти

Тошкент давлат педагогика университетини битирган (1960). Косонсой тумани босмахонасида ҳарф терувчи, кассир (1951—1953), мудир (1954), ўзбек тилшунослиги кафедрасида ўқитувчи (1962—1966), ўзбек адабиёти кафедраси доценти (1972), мудири (1985—1992), илмий текшириш институтида катта илмий ходим (1998—2002), мудир (2004) бўлиб фаолият юритган.

Асарлари

„Барҳаёт шеърий қаср“ (1979), „Навоий ва Фирдавсий“ (1985), „Боқий бўстон таровати“" (1986), „Олис-яқин юлдузлар“ (1990), „Шоҳнома“нинг шуҳрати" (1992), „Қирқ беш аллома ҳикояти“ (1994), „Машриқзамин — ҳикмат бўстони“ (1997), „Тасаввуф алоломалари“ (2004), „Низомий дилбандлари“ (2015), „Йиллар самари“ (2016), „Ўзбек педагогикаси анталогияси“ (ҳаммуаллиф 1994) ва бошқа илмий, илмий-оммабоп китоблар, дарсликлар, ўқув қўлланмалари муаллифи.