Конуслар

Конус (қадимги юнонча: κώνος — конос — дубулға учи) — ёпиқ конус сирт ва уни ҳосил қилувчиларни кесувчи С учидан ўтмайдиган текислик билан чегараланган геометрик жисм. Текисликнинг Конус сирт ичида жойлашган қисми Конуснинг асоси дейилади. Конус сиртнинг учи ва Конус асоси билан чегараланган қисмига Конуснинг ён сирти дейилади. Агар Конуснинг асоси доиравий бўлса, Конус доиравий Конус дейилади. С учи шу доиранинг марказига проексияланса, Конус тўғри доиравий Конус дейилади, СО кесма эса Конуснинг баландлиги дейилади. Тўғри бурчакли учбурчак ўзининг бирор катети атрофида айлантирилса, тўғри доиравий Конус ҳосил бўлади. Тўғри доиравий Конуснинг ён сирти С=πрт,{\дисплайстйле С = \пи р т,}, ҳажми В=13πр2ҳ{\дисплайстйле В=\фраc{1}{3}\пи р^2 ҳ} формула билан ҳисобланган, бунда: р — Конус асосининг радиуси, ҳ — Конус баландлиги. т=р2+ҳ2{\дисплайстйле т=\сқрт{р^2+ҳ^2}}.[1]

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил