Павел Черенков

Павел Алексеевич Черенков (1904.28.7, Воронеж вилояти — 1990) — рус физиги, академик (1970); Воронеж университетини тугатган (1928). СССР Фанлар академияси Физика институтида ишлаган (1930-йилдан). Илмий ишлари физик оптика, ядро физикаси, космик нурлар физикаси ва ҳтезлаткичлар техникасига оид. C.W.Бавилов раҳбарлигида уран тузлари эритмасининг гамманурланиш таъсиридаги люминессенсиясини ўрганиб, одатдаги люминессенсиядан фаркланувчи ёруғлик (Черенков — Вавилон нурланиши) юзага келишини қайд этди, унинг асосий хоссаси — йўналганлигини аниқлади (1936). Моддада ёруғлик тезлигидан катта тезликли зарядли зарралар таъсирида модданинг ёруғланиш эффекти Вавилов — Черенков эффекти номини олди. Ч. биринчи синхротронларнинг яратилишига ҳисса қўшган. Тормозланиш нурланишининг нуклонлар ва ядролар билан ўзаро таъсирини, фотоядро ва фотомезон реаксияларни, юқори энергияли гаммаквантлар билан енгил ядроларнинг парчаланишини тадқиқ этган. Нобел мукофоти лауреати (1958)[1][2].

Манбалар

  1. ↑ Нобел мукофоти совриндорлари
  2. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил